Czuję

Wszystko się zmienia  

Tylko nie pamięć ciała  

Dzisiaj  

Po raz ostatni mam dwadzieścia osiem lat  

Nie wiem jak opowiedzieć  

Ten rok  

W którym serce uczyło się  

Oddychać wolniej  

Miłość była jak morze  

Raz blisko  

Raz tak daleko  

że nie można było jej dotknąć  

Nauczyłam się milczeć  

Kiedy słowa nie miały już domu  

I patrzeć na świat  

Który nie zawsze umiał mnie pomieścić  

Moja wrażliwość  

To nie słabość  

To skóra bez pancerza  

Która czuje  

Więcej niż powinna  

I mimo wszystko  

Nadal chce kochać  

Świat mnie trochę potłukł  

Ale nie odebrał marzeń  

Tylko nauczył  

Że nie każde serce  

Umie je unieść  

Dziś  

jest we mnie więcej ciszy  

Ale gdzieś  

bardzo głęboko  

nadal  

jest miejsce  

na Anioła.