Są ludzie, którzy nie lubią spać w obcych miejscach. Są ludzie, którzy się nauczyli. I jestem ja. Ja nie wiem. Pół nocy się oswajam z samą myślą. Nawet, jeśli to już się dzieje.
Czasem nic. Pusta kartka. Szelest pościeli w pokoju obok. W prawie zupełnie nowym miejscu. Otwarte drzwi. (Nie)przekroczone granice. Niepozamykane sny. I ty.
Bo tak. Razem raźniej.
Bo tak. Razem raźniej.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz