Dajcie mi trochę przestrzeni. Chcę projektować cuda. I wiesz co? Nie trzeba mieć zaplanowanego całego życia. Trzeba sobie dać trochę spokoju. I niekoniecznie złotego środka. Wystarczy jeden punkt, jedna myśl. Jedno zaczepienie. Coś, na co można czekać. Realne i nierealne. To pierwsze dla wspomnień. To drugie dla marzeń. Niespodzianki robią magię lepiej niż szklane kule. Chcę w to wierzyć.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz