ta przestrzeń. Mimo czasu

17 lutego 

nie ma 

zimne kamienne płyty

odebrały mi dzieciństwo

zabrały wasze oczy

uścisk ręki

głos

twarda bezlitosna gleba

oddzieliła nas od siebie

miękka tylko czasem jak 

jabłoń ogród i ta

huśtawka

którą tak lubiłeś

ciągle pamiętam

ale niczego nie mogę sobie przypomnieć

bo teraz jest ból

i nikt nie chce zrozumieć

czasu nie da się uwolnić z tęsknoty

bo tęsknota jest jak powietrze

czasem ciężka

zawsze obecna

kilka metrów

a ja wciąż nie mogę się pogodzić

z tym że was nie ma.